25-01-2011
Urząd Patentowy RP udzielił na rzecz Instytutu Nafty i Gazu patentu o numerze 207452 na wynalazek pt.: Dodatek do cieczy wiertniczych autorstwa Małgorzaty Uliasz, Jadwigi Chudoby, Zdzisława Hermana, Sławomira Błaża, Grzegorza Zimy, Danuty Kinel, Grzegorza Szubry.
Przedmiotem wynalazku jest dodatek do cieczy wiertniczych, tj. płuczek wiertniczych i cieczy roboczych, zwiększający przede wszystkim inhibitowanie hydratacji przewiercanych skał ilastych oraz ograniczający uszkodzenie przepuszczalności skał zbiornikowych.
Stosowany jest w składach wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych (zarówno iłowych jak i beziłowych) o różnym stopniu zasolenia, niezależnie od rodzaju i ilości użytych do ich sporządzania koloidów ochronnych i środków strukturotwórczych oraz materiałów obciążających, które mogą być wykorzystane do przewiercania warstw ilasto-łupkowych oraz do dowiercania horyzontów produktywnych, w tym ropnych i gazowych. Drugim wykorzystaniem w/w dodatku jest zastosowanie go w składach cieczy roboczych stosowanych do prac rekonstrukcyjnych w odwiercie.
Poliglikole łącznie z emulgatorem spełniają rolę podstawowego inhibitora hydratacji skał ilasto-łupkowych oraz inne funkcje jak: obniżanie napięcia powierzchniowego filtratu z tych cieczy, polepszanie właściwości smarnych cieczy oraz zmniejszanie niekorzystnego ich oddziaływania na przepuszczalność skał zbiornikowych o spoiwie ilastym. Emulgatory poprawiają rozpuszczalność poliglikoli, wzmagają ich działanie inhibitujące w odniesieniu do hydratacji skał ilastych oraz stabilizują niektóre parametry technologiczne płuczki, jak np. filtracja i parametry lepkościowe.
Sporządzane z udziałem w/w dodatku ciecze wiertnicze mogą być obrabiane dowolnymi środkami chemicznymi zarówno anionowymi jak i kationowymi dla uzyskania wymaganych parametrów reologicznych.
Niniejszy wynalazek był przedmiotem prac wdrożeniowych polskiego przemysłu naftowego.